بالاخره بعد از سالها، راهی پیدا کردم به میل عمیق و کهنه ام؛ کلاس زبان لاتین اسم نوشتم. از هجده اردیبهشت شروع میشود. با دکتر امیرحسین ساکت. 
هشت ماه پیش او را پیدا کردم و پیام دادم که ببینم کلاس سطح مقدماتی دارد یا نه. گفت نه. فعلا برای بچه های فلسفه کلاس هست که دو سه ترم از آن رفته. گفت اصلا لاتین را میخواهم چه کار وقتی رشته ام انقدر نامرتبط است. گفتم که من از نوجوانی در عشق سرودهای مذهبی کلیسا، نیایش های پاک کننده ای که همه به زبان لاتین بود غوطه میخوردم. از آنجا شروع شد و بسط پیدا کرد. متن و رفرنس به زبان لاتین نمیخواهم بخوانم. همین که شعر آوازها و نیایش های مورد علاقه ام را بفهمم و بخوانم، برایم موهبتی است. به خنده گفت که اتفاقا چقدر خوب. من هم از این همه درس دادن های خشک فلسفه خسته ام. شاید با هم کمی شعر و آواز خواندیم و تنی تازه شد. و قرار شد اولین دوره ای را که سطح مقدماتی دوباره شروع میشود به من خبر دهد. شد تا همین امروز صبح.
خوشحالم.

Muray Gold - Songs of Captivity and Freedom

*in silence we shout.