ناگهان چشم باز میکنم. توی برف و کولاک در لبه ی گردنه ای سهمگین ایستاده ام. انگار تا اینجا چشم بسته خواب دیده ام. اصلا نمیدانم چه شده و چطور به اینجا رسیده ام. دانه های زبر یخ و برف و کولاک چشم هام را کور کرده و پوستم را میخراشد. دیگر چیزی نمیبینم. میخواهم در لحظه ای پایم را بلغزانم و سقوط کنم ..
+
جمعه ۱۸ شهریور ۱۴۰۱ | 9:28 | محیا
|
دی ۱۴۰۴
مهر ۱۴۰۳
بهمن ۱۴۰۲
دی ۱۴۰۲
شهریور ۱۴۰۲
اسفند ۱۴۰۱
دی ۱۴۰۱
آذر ۱۴۰۱
مهر ۱۴۰۱
شهریور ۱۴۰۱
مرداد ۱۴۰۱
تیر ۱۴۰۱
خرداد ۱۴۰۱
اردیبهشت ۱۴۰۱
فروردین ۱۴۰۱
بهمن ۱۴۰۰
دی ۱۴۰۰
آذر ۱۴۰۰
آبان ۱۴۰۰
مهر ۱۴۰۰
شهریور ۱۴۰۰
مرداد ۱۴۰۰
تیر ۱۴۰۰
اردیبهشت ۱۴۰۰
فروردین ۱۴۰۰
اسفند ۱۳۹۹
بهمن ۱۳۹۹
دی ۱۳۹۹
آذر ۱۳۹۹
آبان ۱۳۹۹
مهر ۱۳۹۹
شهریور ۱۳۹۹
مرداد ۱۳۹۹
تیر ۱۳۹۹
خرداد ۱۳۹۹
اردیبهشت ۱۳۹۹
آرشيو
آرشیو موضوعی
شرح انبوهات
رنجگاه حافظه
یک نیمچه پزشک
اکتشافات
حیرت
تَچان
درنگ خیال
شریک
جرعهای از می
تائوتهجینگ
فانوس روشنی
باد و خیزاب
زمزمههای بلند
زندگی خوابها
روزن
Nonlocals
موسیقی و معجزهها
Lethe
کتابها
پیوندها
تجربهی زیسته
Ashes to ashes
باغ غمگین پاییزی